Kimi zaman cin fikirler buldu, kimi zaman bize ince ayarlar verdi. Kesin olan bir şey var ki bizi her gün şaşırtıyor. İşte toplamaya çalıştığımız o inciler bu kategoride.
Bugün okuldan geldiğinde olur olmaz zamanlarda “saçma sapan” diyen Karan’ın anneannesi ile diyaloğu;
k: Bu oyuncak çok saçma sapan!
a: Karan bu kelimeyi bugün mü öğrendin?
k: Evet, okulda ögrendim.
a: Cümle içinde de kullanabilir misin? Örneğin başka nerelerde bu kelimeyi kullanabiliriz?
k: Meselaaaa kışın kullanamayız. Çünkü saçma sapan yazın kullanılır.
Elindeki oyuncak yere düşünce;
k: Düştü ya la!
b: Oğlum hani “lan” demiyorduk?
k: Baba, “lan” demedim ki, “la” dedim.
b: Öyle oluyor yani…
k: Eveeeet
Ne çizdiğini sorduk:
k: Babam büyüdü ya, o yüzden kamyon kullanıyor.
Gece uykudan uyanır salona gelir;
a: Oğlum neden kalktın sen?
k: Anne benim enerjim doldu, uyandım.
k: Bütün babalar kel değil, bazı babalar kel!
b: Hadi sen de araba ol beraber geçelim.
k: Hayır baba sen araba ol, ben yanındaki yolcu olacağım.
k: Anne dedem sabah sabah hep maç ve haber seyrediyor. Hiç bana çizgi film açmıyor.
k: Anne ben icecream yemeyeceğim çünkü simdi sleep’ teyim.
Akşam yemeğinde arka masada İngilizce konuşanlar ilgisini çekti. Biraz heyecanla seyrettikten sonra lafa girdi:
t(urist): How are you?
k: Fine, thanks. How are you?
t: Fine. What’s your name?
k: Yes!
Tam arabadan inmekte üzereyken Sticker’ını düşürdü. Arayıp taramamıza rağmen bulamadık;
b: Öğretmenlerine yenisini sorarız oğlum.
k: Soramayız baba! Ben onu öğretmenlerimden gizli almıştım…
k: Anne benim neden bizimle aynı evde oturan bebek arkadaşım yok.
a: Nasıl olacak o Karan?
k: Bebek yatacak yatakta biraz şişko olana kadar. Sonra ağlayacak ben de yanına gidip güldüreceğim onu.
Telefonda çizgi film seyrederken anneannesi yemek sorar;
aa: Makarna-yoğurt mu istersin yoksa pilav-yoğurt mu?
k: …
aa: Oğlum cevap versene, makarna-yoğurt mu istersin yoksa pilav-yoğurt mu?
k: Evet
